Czy zimne dranie nie mają szans na sukces artystyczny?

 Szwedzcy uczeni (tym razem dla odmiany: nie amerykańscy ;-)): Anna-Karin Lennartsson (Center for Psychiatry Research, Karolinska Institutet, Stockholm, Sweden), Eva Bojner Horwitz (Uppsala University and Karolinska Institutet), Töres Theorell (Karolinska Institutet i Stress Research Institute, Stockholm University)  oraz Fredrik Ullén (Karolinska Institutet) przeprowadzili niezmiernie ciekawe badanie na temat powiązania poziomu aleksytymii z osiągnięciami artystycznymi.
 Czym jest aleksytymia? Często potocznie aleksytymikami określa się chłodnych i pełnych dystansu mężczyzn, rzekomo kreujących pewien styl emocjonalny XXI wieku. Jednakże termin ten, wprowadzony w 1973 roku przez Petera Sifneosa, opisuje osoby, które charakteryzują się zespołem poniższych zachowań:
  • brak świadomości i rozumienia własnych emocji,
  • przeżywanie emocji przy jednoczesnym braku kontaktu poznawczego z nimi,
  • brak wiedzy o emocjach i niezdolność rozpoznawania natury własnego pobudzenia,
  • utożsamianie pobudzenia emocjonalnego z pobudzeniem fizjologicznym,
  • lokowanie przyczyny pobudzenia na zewnątrz, np dreszcze wywołane podnieceniem zinterpretuje jako skutek zimna w pokoju,
  • skupienie się głównie na somatycznych objawach pobudzenia, np. blednięciu, czerwienieniu się, uczuciu gorąca itp., składając je na karby jakichś dolegliwości chorobowych,
  • brak umiejętności nazywania swoich uczuć słowami,
  • ubogie słownictwo w zakresie określania emocji,
  • ubogie życie wyobrażeniowe,
  • wysokie natężenie emocji negatywnych, przy jednoczesnym niskim nasileniu uczuć pozytywnych.
Opisany powyżej zespół braku kontaktu z własnymi emocjami przejawia się w czterech sferach:
  1. niezdolności do nazywania uczuć;
  2. niezdolności do odróżniania pobudzenia fizjologicznego od emocji;
  3. ubóstwie życia wyobrażeniowego (aleksytymik boi się, że emocje wymkną się spod kontroli, dlatego nie marzy, nie fantazjuje, nie wyobraża sobie);
  4. operacyjnym stylu myślenia (aleksytymik zagłębia się w szczegóły, jest skrajnie rzeczowy i hiperracjonalny).
(Po więcej informacji na ten temat odsyłam do artykułu).

 Celem badań szwedzkich uczonych było: czy osiągnięcia artystyczne są w jakiś sposób powiązane z poziomem aleksytymii?
Zbadano bliźnięta: 2.279 mężczyzn oraz 3.152 kobiety wieku od 27 do 54. Badania - poz względem etycznym - zostały zatwierdzone przez Regional Ethics Review Board w Sztokholmie.
Osiągnięcia artystyczne były badane w Creative Achievement Questionnaire (CAQ), w którym uczestnicy oceniali swoje osiągnięcia w dziedzinie pisarstwa, muzyki, sztuk wizualnych, teatru i tańca na 7-punktowej skali. Poziom aleksytymii był badany Toronto Alexythymia Score (TAS 20).
Wyniki podzielono pod względem płci, wieku, wykształcenia, osoby niepraktykujące, amatorów i zawodowców, a następnie porównano z wynikami na skali aleksytymii.

Wyniki są następujące: zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet wysokie osiągnięcia w pisarstwie i muzyce były statystycznie powiązane z niską skalą aleksytymii.
Poza tym - osiągnięcia w sztukach wizualnych były statystycznie powiązane z niskim wynikiem aleksytymii u mężczyzn, a osiągnięcia teatralne - z niskim poziomem aleksytymii u kobiet.

 Osobnym - kto wie, czy nie bardziej interesującym zagadnieniem - w powyższych badaniach pozostaje pytanie  przyczynowość uzyskanych korelatów. Czy niski poziom aleksytymii warunkuje sukces w życiu twórczym, czy też podejmowanie twórczych aktywności zmniejsza poziom aleksytymii?
 Póki co, na odpowiedź na te pytania pozostaje nam czekać. W międzyczasie - twórzmy.

Źródło: Anna-Karin Lennartsson, Eva Bojner Horwitz, Töres Theorell & Fredrik Ullén
(2017) Creative Artistic Achievement Is Related to Lower Levels of Alexithymia, Creativity Research
Journal, 29:1, 29-36, DOI: 10.1080/10400419.2017.1263507